Миний амьдралд бүх зүйл маш хурдан болж өнгөрж байна.яг хэзээ хурдаа аваад ийм хол явсан юм бол бүү мэд.Магад 8 анги төгсөөд бүх л хүүхдүүдийн адил байж болох юм.7-p ангиасаа эхлээд 10 төгсөхдөө 11 охинтой нэр холбогдож үнсэж зарим нэгнийхэн өвөрөөс босож л явлаа.Харин 11 дахь охинтойгоо одоог болтол амьдарч байгаа тэр маань миний хүүгийн минь ээж, амьдралын минь хань болжээ.өнгөрсөн зууны төгсгөлийг үeийн хүүхдүүд ямар байсан яг тийм л байсан.ХИП ХОП гэхчийг сонсож байсан уу байсан,цавуу үнэрлэж байсан уу тийм,охидыг гомдоож байсан уу тийм ээ архи 7р ангид байхдаа анх ууж үзэж байлаа,тамхи 5р ангиасаа одоо болтол татаж байна.Шүлэг бичиж эхлээд 6 жил болж энэ хугацаанд "санаа алдахаас өөр салхигүй" хэмээх анхны номоо гарсан байна.
Нэг харсан чинь 25 хүрчхсэн аав болсон дээд сургууль төгссөн,ажилчин,бас болоогүй монголын утга зохиол энэ тэр гээд олон юм ярьдаг болцон байх юмаа.хүний амьдралаа гэж би багадаа хуульч боло мөрөөдөлтөй байлаа нэг л өдөр шүлэг уншаад хүрэл тулгат орцон явдаг байгаа өнгөрдөг багш маань миний замыг зааж одоо тэр замаар нь алхаж явна тэгээд ч багшынхаа хүсэж байсан шиг сайн яруу найрагч байхын тулд өөрт байгаа бүхнээ гаргаж байна даа.энгээд л болоо миний намтар харин одоо тэр хип хоп энэ тэр сонсохоо байжээ.


